รั้ง

ทั้งสองคนต่างพันผูกเชื่อมกันไว้ด้วยจิตวิญญาณ ต่างเข้าใจในอารมณ์ งดงามเหมือนดั่งสัจจะธรรมที่เที่ยงแท้ หากแต่ความไม่เที่ยงแท้ยิ่งงดงามยิ่งกว่า
ทั้งสองไม่รู้จักกันมาก่อน ดังนั้นจึงไม่คาดหวังว่าดวงชะตาจะมาประสบพบกัน อาจเคยพบกันตามถนน บันได บนระบียงและทุกหนทุกแห่ง
ทั้งสองอาจพานพบกันมานานแสนนานแล้ว อยากถามว่าพวกเขาจำได้รึเปล่า ว่าอาจเคยพบกันต่อหน้าต่อตาตรงประตูหมุน
หรือเคยพูดกันในฝูงชนแออัดว่าขอโทษ หรือเคยส่งเสียงกันผ่านสายโทรศัพท์ว่าต่อผิด แต่ทว่าฉันรู้คำตอบของพวกเขาซึ่งคือ "ไม่"
เพราะพวกเขาต่างจำกันไม่ได้ พวกเขาคงจะตะลึงงันหากรู้ว่าโชคชะตาเล่นตลกกับพวกตน และคงอาจไม่ยินยอมพร้อมใจเปลี่ยนไปตามโชคชะตา
ดุจฟ้าเป็นใจเปิดโอกาสให้พวกเขาแล้วก็ปิด ขวางกันหนทางพบประสบกัน ฟ้าหัวเราะเยอะเย้ยเสียยิ่ง ดุจผู้หญิงเลี้ยวซ้ายผู้ชายเลี้ยวขวา

จากเรื่อง turn left turn right

อย่าฝืนใจตัวเองเพราะความสงสารหรือความรู้สึกผิด

เจ้าจะอยู่กับข้าด้วยความสงสารหรือความรู้สึกผิดไปได้สักกี่ปี

ขณะที่จิตใจเจ้าเองเรียกร้องหาอิสรภาพ

เจ้าจะอยู่กับข้าโดยไม่มีรักแท้ได้นานแค่ไหน

ก่อนที่เจ้าจะเริ่มโทษว่าเป็นเพราะข้า เจ้าถึงต้องหมกตัวอยู่ในสถานที่นี้ไปชั่วชีวิต

และอีกนานแค่ไหนที่ความสงสารของเจ้าจะเปลี่ยนเป็นความเกียจชัง

ถ้าข้ารั้งเจ้าไว้เพื่อความสุขของตัวเอง ข้าจะแต่ต่างอะไรกับการเห็นแก่ตัวที่ต้องการเก็บเจ้าไว้ตลอดกาล

และอีกนานแค่ไหนเจ้าถึงจะคิดหลบหนีไปจากข้า

จากทางเดินที่ดูวกวน ใครคนหนึ่งยังคงเดินวนอยู่อย่างนั้น เดินอย่างเดียวดาย เขาต้องการเจอใครสักคนในเส้นทางที่วกวนนี้ มันเป็นคำขอที่มากเกินไปหรือ กับการที่ขอใครมาร่วมทาง เป็นความจริงที่เส้นทางนี้วกวนเส้นทางวกวนนี้ก็คือชีวิตที่เดินอยู่ วกวนไร้ทางออก แต่ถึงเป็นเช่นนั้นเขาก็ยังคงต้องเดินต่อไปตามทางที่มี

เมื่อได้เจอ คำถามก็ยังคงต้องเกิดขึ้นต่อมากมาย บางทีมันเริ่มตั้งแต่ได้พบเจอกันครั้งแรกด้วยซ้ำไป แม้ทั้งสองอาจดูเหมือนคุ้นเคยกันมาก่อน แต่ก็กลับไม่อาจรู้ได้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรกับการสนทนาครั้งแรก ไปจนถึงจะทำเช่นไรกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจที่บางทีแล้วก็ไม่กล้าที่จะเปิดเผยให้อีกฝ่ายรู้ แต่นั่นก็ไม่น่ากังวลเท่าความรู้สึกของอีกฝ่ายว่าเขาหรือเธอคนนั้นจะรู้สึกเช่นไรกลับมา ใช่ว่าการได้พบเจอแล้ว จะได้ร่วมทางกันเสมอไป บางทีมันอาจเป็นแค่การเดินร่วมทางกันไปเพียงชั่วคราว เมื่อเจอกับทางแยกที่ไม่อาจเดินไปร่วมกันได้ ทุกอย่างก็จบเหลือเพียงว่า จะจบแบบไหน จบอย่างแยกทางกันเดินไปไม่หันกลับมา หรือจบเพียงเดินแยกกันไปแล้วยังหันมาเจอกันได้อยู่

ควารักไม่เคยทำร้ายใคร มันอยู่ของมันอย่างนั้น อยู่อย่างที่มันเป็น แต่ใครหลายคนกลับโทษว่าตัวเองเจ็บเพราะรัก ไม่พวกคนเหล่านั้นไม่ได้เจ็บเพราะรัก พวกเขาต่างเจ็บเพราะตัวเขาเอง เพียงแต่พยายามพลักไปหาสิ่งอื่นนั้นคือความรัก จากคนที่เคยมีความรัก กลับกลายเป็นคนที่เกลียดความรักไปทันใด